Μετάφραση- translation this blog

Τρίτη, 7 Αυγούστου 2018

Μελβούρνη (ανεπανάληπτο ταξίδι)

Η Μελβούρνη (Melbourne, προφέρεται Μέλμπoυρν) είναι πόλη της Αυστραλίας και πρωτεύουσα της Πολιτείας της Βικτώριας. Είναι η δεύτερη σε μέγεθος πόλη της Αυστραλίας μετά το Σίδνεϊ.
Ο πληθυσμός της Μελβούρνης με βάση την απογραφή του 2016 υπολογίζεται σε 4.725.316 κατοίκους[1]. Σχεδόν το 1/4 του πληθυσμού της περιοχής προέρχεται από το εξωτερικό. Η πρώτη περίοδος της μετανάστευσης προς την πόλη
ξεκίνησε τα μέσα του 19ου αιώνα όταν στην περιοχή ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα χρυσού. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο στη Μελβούρνη εγκαταστάθηκαν πολλοί μετανάστες από τις Μεσογειακές χώρες.
Η Μελβούρνη παρουσιάζει ένα πλούσιο αρχιτεκτονικό σύνολο οικοδομημάτων από Βικτωριανό ρυθμό μέχρι σύγχρονους ουρανοξύστες και γέφυρες, ενώ ένα μεγάλο δίκτυο ιστορικού τραμ διασχίζει την πόλη

Η Μελβούρνη βρίσκεται στη νοτιοανατολική Αυστραλία. Είναι χτισμένη επί των εκβολών του ποταμού Γιάρρα. Η πόλη καλύπτει μια έκταση ανατολικά-βορειοανατολικά του Κόλπου του Φιλίππου, προς την περιοχή του Κοιλάδας του Γιάρρα και των λόφων του Dandenong Ranges, συνολικού χώρου 8.806 τετρ. χιλιομέτρων. Είναι κτισμένη επί μιας στενής παραλιακής λωρίδας και κρασπέδων λόφων η οποία και χωρίζεται από τις Αυστραλιανές Άλπεις με την κοιλάδα του ποταμού Μάρεϊ, σε απόσταση 180 χλμ. βόρεια.
Η κεντρική πόλη (City of Melbourne) καταλαμβάνει συνολική έκταση 36,2 τετρ. χλμ. εκ της συνολικής έκτασης της ομώνυμης Μητροπολιτικής Περιοχής. Ανατολικά και δυτικά της κύριας πόλης εκτείνονται τα περίχωρα αυτής σημαντικότερα των οποίων είναι το Ρίτσμοντ, η Κόλινγουντ, το Φίτζροϊ, η Μόρντιαλογκ, η Φράνγκστον, η Μόρνιγκτον, η Νανεβέντιγκ και η Μπέλγκραβ.
Νοτιοδυτικά της Μελβούρνης βρίσκεται η πόλη Τζιλόνγκ σε απόσταση 65 χλμ. από αυτή.

Η Μελβούρνη ιδρύθηκε το 1835 από τον Ιωάννη Μπάτμαν και πολύ γρήγορα εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους λιμένες του νοτίου ημισφαιρίου. Από το 1901 μέχρι τον καθορισμό της Καμπέρας ως πρωτεύουσας και έδρας της κυβέρνησης, η Μελβούρνη ήταν η πρωτεύουσα της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας. Ειδικά μετά την ανακάλυψη χρυσού στο Μπαλάρατ το 1851 ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε εκπληκτικά.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2006 ο πληθυσμός της Μελβούρνης έφτανε τους 3.592.591 κατοίκους.[3] Στην απογραφή του 2011 ο πληθυσμός της πόλης υπολογίστηκε στους 3.999.982 κατοίκους, σημειώνοντας αύξηση 9,7%. Στην απογραφή του 2016 ο πληθυσμός της πόλης υπολογίστηκε στους 4.725.316 κατοίκους[1]. Ο μέσος όρος ηλικίας των κατοίκων της Ευρύτερης Μελβούρνης το 2011 ήταν τα 36 χρόνια.[4]
Με βάση την απογραφή του 2011, τo 66,3% αυτών μιλούσε στα σπίτια του μόνο στην Αγγλική γλώσσα, 2,8% στα Ελληνικά (113.407 κάτοικοι), 2,8% στα Ιταλικά (112.686 κάτοικοι) και 2,2 Μανδαρίνικα Κινέζικα(100.598 κάτοικοι).[4] To 27,2% των κατοίκων δήλωσαν μέλη της Καθολικής Εκκλησίας, 10,8% Αγγλικανοί και 5,5% μέλη της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και ένα 4% Βουδιστές. Επίσης ένα 23,5% δήλωσε πως δεν ακολουθεί καμία θρησκεία.[4]
Σύμφωνα με τις μετρήσεις (2012), η Μελβούρνη αναπτύσσεται με έναν ετήσιο ρυθμό μεγέθους 1,9%, ελάχιστα πάνω από τον μέσο ρυθμό αύξησης του συνόλου των πρωτευουσών των πολιτειών της Αυστραλίας (1,8%). Σε επίπεδο πολιτείας, η αύξηση του πληθυσμού της Ευρύτερης Μελβούρνης αντιπροσωπεύει το 87% της αύξησης του πληθυσμού της Βικτόριας.[5]

Ο πληθυσμός της Μελβούρνης το 1947 αριθμούσε 1.227.000 κατοίκους. Από το 1960 και μετά ένας μεγάλος αριθμός μεταναστών κυρίως από τη Μεσόγειο (Έλληνες και Ιταλοί) αλλά και από ασιατικές περιοχές (Λιβανέζοι, Ιρανοί, Εβραίοι και Βιετναμέζοι) εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην πόλη και το 1983 έφθασε τους 2.865.000 κατοίκους, ενώ το 1998 πλησίασε τους 3.372.000 κατοίκους. Στη Μελβούρνη κατοικεί το 50% των Ελλήνων της Αυστραλίας. [6]
Σήμερα, στην ευρύτερη περιοχή της Μελβούρνης κατοικούν μετανάστες από περισσότερες από 140 χώρες. Ο σταδιακός αποικισμός της πόλης έγινε με τέσσερα κύρια μεταναστευτικά κύματα. Το πρώτο κύμα τοποθετείται την δεκαετία του 1830 και περιελάμβανε κατά κύριο λόγο Ευρωπαίους μετανάστες Άγγλο-Κελτικής καταγωγής. Το δεύτερο κύμα προήρθε μετά την ανακάλυψη κοιτασμάτων χρυσού το 1850. Οι μετανάστες αυτού του κύματος προέρχονταν από όλο τον κόσμο, ενώ σημαντική ανάμεσά τους ήταν η παρουσία μεταναστών από την Κίνα. Μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ένα νέο πλήθος μεταναστών, κυρίως από χώρες της Ευρώπης, αύξησε εκ νέου τον αριθμό τους στην πόλη. Το τελευταίο κύριο μεταναστευτικό κύμα έκανε την εμφάνισή του τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Την περίοδο αυτή στην περιοχή εγκαταστάθηκαν κυρίως μετανάστες από το Βιετνάμ και την Καμπότζη.[7]
Αυτά τα τέσσερα κύρια μεταναστευτικά κύματα, αλλά και η σταδιακή μετακίνηση κατοίκων από άλλες περιοχές στην Αυστραλία όπως φοιτητών για τα μεγάλα ιδρύματα της πόλης, οδήγησε στον σταδιακό εκτοπισμό των ιθαγενών κατοίκων της περιοχής. Στην απογραφή του 2011, ο πληθυσμός των Αβοριγίνων της Μελβούρνης έφθανε τους 18.024 κατοίκους, με μέσο όρο ηλικίας τα 23 χρόνια.[4]

Στο αεροδρόμιο Μακεδονίας



Ο μπαμπάς με τη θεία Βάια

Ο μπαμπάς με το John

Με τη Βίκη στο λιμάνι






με το Δημήτρη


βόλτα στο City

















με το Δημήτρη 




βόλτα στο ποτάμι


στην Εθνική Πινακοθήκη




Στην ελληνική πρόνοια


Στο οινοποιείο











John - Σούλα



Ιουλία - Κέβιν

Ιουλία - Σούλα

σε ισπανικό εστιατόριο στο Ballarat


Στη λίμνη του Ballarat


με τον Κέβιν






με το Γιώργο Κόκκινο

Τραπέζι στης Θείας


΄Αννα - ΄Εντι τα παιδιά της Βίκης

΄Αννα - ΄Εντι - Γιώργος

Σέρτζι - Ρεβέκκα
Μαρίσα








Στη θεία Βίκη


Ο θείος Χρήστος Τσώτσης (Α΄ξάδερφος της γιαγιάς)







Στη Τζέσικα με τα παιδιά (Κάτια - Κωνσταντίνα - Ευρυδίκη)
Βασίλης


Στο ΄ΟκλεΙ με τη Τζέσικα και το Βασίλη






Ο γάμος της Μαρίσα

Γιώργος Ρεβέκκα



Ο Λάμπρος Αλεξίου




Η Ντερο-Φούλα



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου