Μετάφραση- translation this blog

Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

Πού στηρίζεται η Αυτοκρατορία των Ισπανών;

 Πού στηρίζεται η Αυτοκρατορία των Ισπανών;
Ματιές στα κατορθώματα ενός ποδοσφαιρικού λαού που θα διηγούμαστε στα παιδιά μας.

Η ποδοσφαιρική σεζόν 2012-13 κατέληγε με ένα ενδογερμανικό μπρα-ντε-φερ στο Γουέμπλει, ανάμεσα στην Μπάγερν Μονάχου και την Μπορούσια Ντόρτμουντ. Αντιστοίχως, στην γερμανική μηχανή εξολόθρευσης που είχε δημιουργήσει ο Χάινκες συνθλίβοντας στους ημιτελικούς με συνολικό σκορ 7-0 την Μπαρτσελόνα και στα θαυματουργά μωρά του Γιούργκεν Κλοπ που έριχναν στο καναβάτσο την Ρεάλ του Μουρίνιο και του
Κριστιάνο Ρονάλντο.
Οι ποδοσφαιρικοί αναλυτές ανά την υφήλιο προέβλεπαν την μεγάλη επέλαση του γερμανικού ποδοσφαίρου, μια νέα εποχή φαινόταν πως είχε ξεκινήσει. Αν ειδικά λαμβάναμε υπόψη μας και την κατάκτηση του Μουντιάλ από τα Πάντσερ στα γήπεδα της Βραζιλίας, μετά και την εμφατική εκτός έδρας επικράτηση με 1-7 επί της γηπεδούχου Σελεσάο, τότε αυτό που στον τελικό του Γουέμπλει είχε απλώς διαφανεί, εδώ γινόταν βεβαιότητα: η γερμανική ποδοσφαιρική μηχανή ήρθε για να μείνει, να τρομάξει, να συνθλίψει, να κατακτήσει τρόπαια και μετάλλια.
GettyImages 451870486
Αλλά η αλήθεια απέχει από αυτές τις προβλέψεις/παρατηρήσεις, και το ταπεραμέντο μιας χώρας του Ευρωπαϊκού Νότου, δείχνει να χαλάει την μαγιά -όχι μόνο στους Γερμανούς, αλλά και σε όσους άλλους ήλπιζαν να (ξανα)χτίσουν κάποιο είδος ποδοσφαιρικής αυτοκρατορίας.
Ας δούμε για παράδειγμα τους πάντα αφελώς ονειροπόλους Άγγλους. Τα τελευταία χρόνια κατέκτησαν μεν 5 κούπες σε συλλογικό επίπεδο, οι 3 πιο σημαντικές όμως ήταν οριακές κατακτήσεις. Αναφέρομαι στο Τσάμπιονς Λιγκ της Λίβερπουλ το 2005 (3-3 και νίκη στα πέναλτι μετά από επική ανατροπή επί της Μίλαν), στο αντίστοιχο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ επί της Τσέλσι το 2008, επίσης στα πέναλτι, αλλά και στο 2012 με την Τσέλσι να το σηκώνει νικώντας την Μπάγερν μέσα στο Μόναχο στα...πέναλτι σε ένα ματς που κοιμήθηκε ο ποδοσφαιρικός θεός.
article 2320280 0156140200000578 89 964x591
Καταλαβαίνουμε πόσο δύσκολες επικρατήσεις/κατακτήσεις υπήρξαν αυτές, πόσο οι Άγγλοι δεν υπήρξαν εμφατικοί ή αισθητά ανώτεροι. Ακόμα και η Τσέλσι πήρε το Γιουρόπα Λιγκ με γκολ στις καθυστερήσεις και μόνο η φετινή Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήταν πιο άνετη στον τελικό της δεύτερης τη τάξη ευρωπαϊκής διοργάνωσης, αν και στα νοκ-άουτ νωρίτερα είχε δει το χάρο με τα μάτια της. Το συγκεκριμένο κλαμπ είναι το μόνο που μπορεί να καυχιέται για μια συχνή παρουσία στο υψηλότερο επίπεδο ως βρετανικός εκπρόσωπος, καθώς έπαιξε αξιομνημόνευτο ποδόσφαιρο και είχε συμμετοχή σε άλλους 2 τελικούς επί εποχής του θρυλικού Σερ Άλεξ Φέργκιουσον.

Για τους Ιταλούς ούτε λόγος. Μετά το σκάνδαλο Calciopolis, η Ίντερ μονοπώλησε μερικά πρωταθλήματα και μετά την επάνοδο της στην serie A το ίδιο έπραξε και η Γιούβε. Σε μη ανταγωνιστικό πρωτάθλημα η προέκταση του ευρωπαϊκού στοιχήματος φαντάζει ακόμα δυσκολότερη. Η Μεγάλη Κυρία έχασε 2 τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ σε 3 χρόνια, με τρόπο επώδυνο, 3-1 τον πρώτο, 4-1 τον δεύτερο. Από ποιους; Mπάρτσα και Ρεάλ. Τους φίλους μας τους Iσπανούς.
special
Εξαίρεση στον κανόνα η χρυσή χρονιά του Ζοζέ Μουρίνιο το μακρινό πια 2010, οπότε και οδήγησε την δική του Ίντερ σε ένα μυθικό τρεμπλ, πριν φύγει για άλλες πολιτείες και αφήσει την ομάδα του Μιλάνου να επιστρέψει στην ευρωπαϊκή, για να μην πω και εντός της Ιταλίας, ανυποληψία.
Ας μην αναφερθούμε καν στους Γάλλους που μετά κόπων και πίστεως προσπαθούν (μέσω της Παρί) να ξεπεράσουν τον σκόπελο των προημιτελικών. Με εξαίρεση την φετινή Μονακό που το πήγε όσο πιο μακριά μπορούσε: τετράδα. Και ας δούμε πόσα ευρωπαϊκά τρόπαια πανηγύρισαν οι Γερμανοί μετά το εγχώριο ντέρμπι του 2013 που προαναφέραμε: Κανένα.
monaco mbapp
Καμία συμμετοχή σε τελικό, φέτος ούτε καν σε ημιτελικό. Όχι ότι δεν υπήρξε η μηχανή της Μπάγερν ή η εθνική τους ομάδα δε σε έπνιγε και δεν δημιούργησε προηγούμενο με την παρουσία της στο πρόσφατο Μουντιάλ ή Euro, κι ας αποκλείστηκε εκεί στα ημιτελικά από την διοργανώτρια Γαλλία. Είναι σαφές όμως ότι αυτοί που κέρδισαν τα φώτα και τα χειροκροτήματα ήταν οι Ισπανοί.
Και μάλιστα με 4 ομάδες την τελευταία δεκαετία να πανηγυρίζουν ευρωπαικές κούπες. Τι να πρωτομετρήσουμε; 7 Τσάμπιονς Λιγκ (4 η Μπάρτσα, 3 η Ρεάλ -τα τελευταία 4 τρόπαια κατέληξαν συνεχόμενα σε ισπανικά χέρια) και άλλες 2 φορές φιναλίστ η Ατλέτικο. 3 σερί κατακτήσεις Γιουρόπα Λιγκ η Σεβίλλη, που πριν από μια δεκαετία είχε επίσης πανηγυρίσει άλλες 2 back to back κατακτήσεις. Άλλα 2 Γιουρόπα Λιγκ για την Ατλέτικο, φιναλίστ η βαλβερδική Εσπανιόλ, φιναλίστ κι η Μπιλμπάο, στα ημιτελικά φέτος κι η Θέλτα.
Spain World Cup
Ομάδες πραγματικά φόβητρα, με επιβλητικές εμφανίσεις επί των αντιπάλων σε τελικούς με πεντακάθαρα σκορ (2-0, 3-0, 3-1, 4-1), ποδόσφαιρο κυριαρχίας, που ενίοτε αφήνουν ιστορικό στίγμα επί του καιρού τους. Για να μην αναφερθούμε στις εκδοχές της εθνικής τους ομάδας με 2 Euro και 1 Μουντιάλ.
Μια δεκαετία όνειρο για τους Ίβηρες που μετρούν πλέον 17 κατακτήσεις στο Τσου-Λου με μόλις δυο ομάδες να το έχουν κατακτήσει, αλλά ομάδες που θα αποτελέσουν αναμφίβολα σημείο αναφοράς η καθεμιά στο διάστημα κυριαρχίας της.
isco
Αλλά αρκετά με τα μαθηματικά. Αυτό το κείμενο δεν έχει ρόλο του συνήγορου υπερασπίσεως της Ισπανικής πλευράς αποκλειστικά. Δεν είναι η «οπαδική» εξιστόρηση των κατορθωμάτων τους, όσο ο θαυμασμός και το δέος που προκαλούν στα φίλαθλα μάτια ενός θεατή του αθλήματος οι αριθμοί, το μέγεθος τους κι η σημασία τους.
Είναι μια παρατήρηση στην προσπάθεια εμπέδωσης των πεπραγμένων ενός ποδοσφαιρικού λαού που σε 20-30 χρόνια θα θυμόμαστε και θα διηγούμαστε στα παιδιά μας προσπαθώντας ακόμα να αναλύσουμε και να επανεξετάσουμε σε τι είδους φιλοσοφία βασίστηκαν.
masia
Στο τίκι-τάκα παιχνίδι κατοχής, στους παίκτες ταλέντα μιας καταλανικής ακαδημίας ποδοσφαίρου (Μασία), στα ακριβά πορτοφόλια προέδρων, στα μυαλά μιας ολόκληρης φουρνιάς ταλαντούχων προπονητών (μια σειρά από τεχνικούς που σε φήμη μελλοντικά θα βρουν θέση δίπλα στην μυθική γενιά ιταλών τεχνικών των 90s), στο σωστό rotation ενός Ζιντάν, στην λατινοαμερικάνικη τρέλα ενός Τσόλο κι ενός Μπιέλσα ή μήπως απλά στο ότι δεν έπαψαν ποτέ -πέρα από τακτικούς πειραματισμούς και πειθαρχήσεις- να αντιμετωπίζουν το ποδόσφαιρο μέσα στην σύνθετη απλότητά του ως αυτό που πραγματικά είναι: ένα πανέμορφο παιχνίδι.

http://www.ratpack.gr/sports/story/2530/poy-stirizetai-i-aytokratoria-ton-ispanon

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου