Μετάφραση- translation this blog

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Ο Μοράτα και η νέα προοπτική του Μουρίνιο


Ο Μοράτα και η νέα προοπτική του Μουρίνιο
Ο Θάνος Σαρρής γράφει για τη διάσταση που μπορεί να δώσει στην επίθεση της Γιουνάιτεντ του Ζοσέ Μουρίνιο ο Αλβάρο Μοράτα.
Η περσινή πορεία του Μοράτα στη Ρεάλ Μαδρίτης αντανακλάται σε ένα στατιστικό που μοιάζει να γράφτηκε πάνω στην αδυναμία των Διαβόλων. Ο Ισπανός σκόραρε 15 γκολ ενώ ξεκίνησε μόλις 14
φορές βασικός για τη Ρεάλ Μαδρίτης. Την ίδια περίοδο η Γιουνάιτεντ αδυνατούσε να βρει λύση στο επιθετικό της ζήτημα. Δεν ήταν ότι τόσο το ότι δεν δημιουργούσε, αλλά ότι δεν σκόραρε.
Ο Μοράτα είναι από εκείνες τις περιπτώσεις επιθετικών που κάνουν πολλά περισσότερα στον αγωνιστικό χώρο από αυτά που φαίνονται στην πρώτη ματιά από την τηλεόραση. Ο Ζοσέ Μουρίνιο ήταν εκείνος που του έδωσε την ευκαιρία να κάνει ντεμπούτο στην πρώτη ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά με τον Αντσελότι βρήκε περισσότερη διάρκεια. Έφυγε για να συνεχίσει στο υψηλότατο επίπεδο σε ένα πρωτάθλημα παραδοσιακά δύσκολο για τους επιθετικούς και τα κατάφερε μια χαρά. Ο Μοράτα έφυγε από το Τορίνο με 27 γκολ, δύο Πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο, έχοντας πληγώσει την αγαπημένη του Ρεάλ στο Champions League. Επιστρέφοντας τόνιζε ότι κάποιες φορές «κάποιος χρειάζεται να ωριμάσει». Με την μπιανκονέρα φανέλα ήταν καθοριστικός σε μεγάλα ματς, δείχνοντας μια ευρεία γκάμα ικανοτήτων.

Η επιστροφή στο Μπερναμπέου ήταν η μεγαλύτερη ανταμοιβή. Ο Αλβάρο επέστρεψε δυνατότερος σωματικά, βελτιώνοντας το παιχνίδι του με πλάτη στην εστία, αλλά και την ανταπόκριση του σε καταστάσεις εκτός περιοχής. Υπό τις οδηγίες του Μουρίνιο στη Ρεάλ Μαδρίτης ο Μοράτα κλήθηκε να αγωνιστεί και ως εξτρέμ, ρόλος που επαναλήφθηκε στη Γιούβε. Αυτό τον βοήθησε να προσθέσει στοιχεία που έλειπαν από το παιχνίδι του. Δεν το άλλαξε.Το εμπλούτισε, έβαλε πινελιές που τον κάνουν περισσότερο χρήσιμο για κάθε προπονητή. Γύρισε για να μείνει, όπως δήλωνε, με την προϋπόθεση να είναι σημαντικός για τον προπονητή του. Δεν κατάφερε να ταιριάξει απόλυτα με αυτό που ο Ζιντάν είχε στο μυαλό του. Σκόραρε όμως σε όλες τις διοργανώσεις 20 γκολ σε 1855 αγωνιστικά λεπτά, την ώρα που ο βασικός Μπενζεμά είχε 19 σε 3.160. Και ήταν ξανά εκεί στα μεγάλα παιχνίδια. Ακόμα και ο Φλορεντίνο Πέρεθ σύμφωνα με κάποια ρεπορτάζ, έμοιαζε να αδυνατεί να κατανοήσει γιατί ο παίκτης γέννημα-θρέμμα των Μερένγκες έμενε στον πάγκο.
Η καλή σχέση με το γκολ αποδεδειγμένα είναι εκεί. Ψηλός και με ικανότητα να κρατά μπάλα και να εκμεταλλεύεται σέντρες, ο Μοράτα δεν είναι στατικός, απλά μια «κολόνα». Μολονότι η σωματοδομή του δεν ευνοεί την εκρηκτικότητα, έχει βελτιώσει σημαντικά το κοντρόλ και την κίνηση με τη μπάλα στα πόδια, τη γρήγορη σκέψη και κίνηση. Σε συνδυασμό με την εξαιρετική του τεχνική, τον κάνει ένα επιθετικό που μοιάζει να ταιριάζει στο επιθετικό ζήτημα της Γιουνάιτεντ.

Ο Ζοσέ είχε στη διάθεσή του έναν world class σέντερ φορ, όμως ήταν περισσότερο το στιλ παιχνιδιού και η σύνδεσή του με τους υπόλοιπους που δημιουργούσε το ζήτημα. Το σημείο αναφοράς στην επίθεση υπήρχε, όμως έλειπε ο επιθετικός που θα κινούταν ανάμεσα στις γραμμές, ανοίγοντας διαδρόμους, αποσυμφορίζοντας το χώρο μπροστά από την περιοχή και έχοντας την ικανότητα να φτιάξει φάσεις εκτός από το να εκτελέσει. Θυμηθείτε το ματς που ο Μουρίνιο επικράτησε στη σκακιέρα του Κόντε απένατι στην πανίσχυρη Τσέλσι. Πέραν του προσαρμοσμένου στην καταστροφή του αντίπαλου πλάνου με προσαρμογές σε συγκεκριμένους παίκτες, άφησε στον πάγκο τον Ζλάταν και επέλεξε δίδυμο Λίνγκαρντ-Ράσφορντ. Πίεση ψηλά, κίνηση στους χώρους, αποσυντονισμός της άμυνας και πολύ περισσότερες επιλογές. Φυσικά επιλέγοντας το συγκεκριμένο σχήμα, έχασε άλλα στοιχεία που θα του πρόσφερε η παρουσία του Ίμπρα. 
Ο Μοράτα, βάσει αγωνιστικού στιλ και χαρακτηριστικών, μοιάζει στη θεωρία ικανός να ανταποκριθεί σε μια πληθώρα επιθετικών πλάνων. Να βάλει ταχύτητα και δυναμισμό στην επίθεση. Να κρατήσει και να σπάσει τη μπάλα. Να κινηθεί σε χώρους όπου ένα κλασικό φορ δεν το κάνει, να εκτελέσει κινήσεις όπως εκείνη απέναντι στη Μπάγερν Μονάχου, να βγάλει συνεργασίες εκτός περιοχής και να βάλει συμπαίκτες του στο «κουτί» δημιουργώντας ο ίδιος διαδρόμους, να παίξει με παρτενέρ ή χωρίς και εν τέλει να δώσει λύση τόσο στο σκοράρισμα, όσο και στο άνοιγμα των κλειστών αμυνών που ταλαιπώρησαν αρκετά πέρυσι τη Γιουνάιτεντ.
​Έχουμε δει αρκετές φορές στο παρελθόν τον Μουρίνιο να χτίζει το πλάνο γύρω από ένα σημείο αναφοράς στην επίθεση, είτε αυτό λέγεται Ντρογκμπά, είτε Ντιέγκο Κόστα, είτε Μιλίτο. Πέραν της αγωνιστικής διαχείρισης, έχει να κάνει και με το man management. Ο Μοράτα βρίσκεται σε μία φάση όπου πασχίζει να γίνει σημαντικός σε ομάδα υψηλού επιπέδου και να πάει Μundial έχοντας πίσω του τη σεζόν που θα τον σπρώξει στην 11άδα της Λα Ρόχα. Είναι επίσης πλεονέκτημα το ότι γνωρίζει από πρώτο χέρι τις απαιτήσεις και της ιδιαιτερότητες του Πορτογάλου. Σύμφωνα με τη Marca, ο Μουρίνιο έχει αναλύσει όλο το πλάνο και ήδη τον έχει κάνει να αισθάνεται ως μέρος του μεγάλου πρότζεκτ επιστροφής των Κόκκινων Διαβόλων στην κορυφή. Aποσυνδέοντας εντελώς το οικονομικό, αφού τα τελευταία χρόνια τα χρήματα που δαπανώνται για τέτοιες μεταγραφές αγγίζουν την παράνοια, αγωνιστικά η επιλογή που είναι κοντά στην υλοποίησή της μοιάζει πολύ ενδιαφέρουσα.

http://www.gazzetta.gr/fourfourtwo/article/1095318/o-morata-kai-i-nea-prooptiki-toy-moyrinio

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου