Μετάφραση- translation this blog

Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

Να βγάζουμε με κλήρο και αυτούς που θα μας κυβερνούν


Του Φώτη Σιούμπουρα
Τη δεκαετία του 1980 το τσουνάμι του λαϊκισμού προκάλεσε πολλά τραύματα στη δημόσια διοίκηση και τα ελληνικά ΑΕΙ. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 έγιναν κάποιες προσπάθειες να διορθωθούν τα λάθη και να επουλωθούν τα τραύματα. Να επιβληθούν η αξιολόγηση και η αξιοκρατία και να υπάρξουν τομές στην Παιδεία. Ο γνωστός και ως νόμος Άννας Διαμαντοπούλου, που είχε την συγκατάθεση της συντριπτικής πλειοψηφίας του
ελληνικού κοινοβουλίου ήταν η κορυφαία προσπάθεια προς την κατεύθυνση αυτή. Τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ με το νέες αλλαγές που επιφέρει στον χώρο της Παιδείας θέλει να επιστρέψει στην καταραμένη εκείνη δεκαετία. Ο υπουργός Παιδείας αφού “αφόρισε” την αριστεία ήλθε τώρα να δώσει την χαριστική βολή στην Παιδεία με ένα νομοσχέδιο το οποίο περιλαμβάνει αναχρονιστικές, παλαιοκομματικές και επικίνδυνες ιδέες για το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας: Κατάργηση των πρότυπων σχολείων, καμία ουσιαστικά αξιολόγηση, κατάργηση των πανεπιστημιακών συμβουλίων, επιστροφή του ασύλου, επιστροφή στο καθεστώς ανομίας μέσα στα πανεπιστήμια.
Και μετά τον πρωτοποριακό αυτόν νόμο για την παιδεία, η ώρα να τελειώνουμε και με τις επιβραβεύσεις των μαθητών, που ανταγωνίζονται για να διεκδικήσουν τον επίζηλο τίτλο του σημαιοφόρου. Ο κ. Γαβρόγλου δεν τόλμησε βέβαια να καταργήσει ως αναχρονιστικές τις μαθητικές παρελάσεις όπως ζητούσε στο παρελθόν η Αριστερά, αλλά αποφάσισε να μας κάνει μαθήματα ισότητας πιστεύοντας ότι θα ευχαριστήσει το ακροατήριο του. Καιαφού δεν μπορούμε να πετύχουμε την ισότητα με άλλο τρόπο, αφού δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε ότι όλοι έχουν δικαίωμα στο όνειρο άνευ προσπάθειας ξεμπερδεύουμε με μια κλήρωση. Αλλά γιατί να μην γενικεύσουμε την κλήρωση σε κάθε τομέα της δημόσιας ζωής αφού ούτε η γνώση, ούτε η αριστεία είναι προτέρημα καιαφού όλοι έχουν το δικαίωμα να εκπροσωπούν το σχολείο τους; Γιατί, λέω εγώ τώρα, όλοι οι βουλευτές για παράδειγμα να μην έχουν δικαίωμα να διεκδικούν, ως ίσοι μεταξύ ίσων ένα υπουργικό αξίωμα; Ίσως έτσι στην τύχη θα είχαμε περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσουμε κάποτε ένα πραγματικά άξιο, ικανό και αποτελεσματικό υπουργό Παιδείας. Ούτως ή άλλως η μισή Ελλάδα στην τύχη ελπίζει κάθε βδομάδα ότι θα λύσει τα προβλήματα της, παίζοντας τζόκερ. Μπορούμε κι εμείς σήμερα ,όπως στην αρχαία Αθήνα, να βγάζουμε με κλήροαυτούς που θα μας κυβερνούν. Έτσι θα φτάσουμε και στο ανώτατο επίπεδο δημοκρατίας ,το οποίο ονειρεύονται αυτοί που σήμερα μας κυβερνούν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου