Μετάφραση- translation this blog

Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

Σωτήρες σε έξι μήνες


Σωτήρες σε έξι μήνες
Ο Δημοσθένης Γεωργακόπουλος θυμάται πέντε ποδοσφαιριστές, που πήγαν στη μέση της σεζόν σε ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ και κατάφεραν να τη σώσουν από τον υποβιβασμό.
Το καλοκαίρι είναι η περίοδος που οι διοικήσεις έχουν στο φουλ τις μηχανές τους, προκειμένου να ικανοποιήσουν τα «θέλω» στο
σχεδιασμό του προπονητή τους, ενόψει της επόμενης σεζόν. Πολλές φορές, όμως, αυτός ο σχεδιασμός πάει... περίπατο, καθώς η πορεία της ομάδας δεν είναι η αναμενόμενη και οι σύλλογοι είναι υποχρεωμένοι να προβούν σε διορθωτικές κινήσεις στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου, προκειμένου να σώσουν τη χρονιά. Κάποιες από αυτές αποδείχθηκαν τόσο καθοριστικές, που μεταμόρφωσαν άμεσα την απόδοση των ομάδων μέσα στο γήπεδο. Έτσι, από εκεί που ήταν μέσα στις υποψήφιες για υποβιβασμό, κατάφεραν να παραμείνουν στην κατηγορία. Ένα επίτευγμα, που έφερε την υπογραφή του ποδοσφαιριστή, που αποκτήθηκε μεσούσης της σεζόν. Το FourFourTwo του gazzetta.gr παρουσιάζει πέντε τέτοιες περιπτώσεις στην ιστορία της Πρέμιερ Λιγκ.
Ζερμέν Ντεφόε (Σάντερλαντ 2014-15)
Όταν ένας παίκτης αποχωρεί από την Πρέμιερ Λιγκ με προορισμό το MLS των Ηνωμένων Πολιτειών θεωρείται «τελειωμένος» ποδοσφαιρικά. Όχι όμως και ο Ζερμέν Ντεφόε, ο οποίος μετά την αγωνιστική παρένθεση στο Τορόντο, επέστρεψε στην πατρίδα του τον Ιανουάριο του 2015, για λογαριασμό της Σάντερλαντ. Τότε, οι «Μαύρες Γάτες» βρίσκονταν – ως συνήθως – κοντά στην επικίνδυνη ζώνη και συγκεκριμένα ένα βαθμό πάνω από αυτή, μετρώντας μόλις τρεις νίκες, μέχρι εκείνη τη στιγμή. Ο Άγγλος επιθετικός μπορεί να μη σκόραρε στο ντεμπούτο του (όπως συμβαίνει συνήθως), όμως τα τέσσερα γκολ, που σημείωσε μέχρι το τέλος της σεζόν, έδωσαν όλα βαθμούς στην ομάδα του. Συγκεκριμένα, τρεις νίκες (Μπέρνλι, Νιούκαστλ, Έβερτον) και μία ισοπαλία (Σουόνσι). Ειδικά το τέρμα του απέναντι στα «ζαχαρωτά», τρεις αγωνιστικές πριν το φινάλε , ήταν αυτό που έβγαλε την Σάντερλαντ από τη ζώνη του υποβιβασμού και την κράτησε οριστικά στα «μεγάλα σαλόνια».


Γκάρι Κέιχιλ (Μπόλτον 2007-08)
Μετά από μία εκπληκτική προηγούμενη σεζόν, που είχε καταφέρει να πάρει το εισιτήριο για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, η πορεία της Μπόλτον το 2007-08 ήταν εκ διαμέτρου αντίθετη. Δεν μπόρεσε να κρατήσει «δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη», με αποτέλεσμα να βρεθεί ακόμη και στην τελευταία θέση, ενώ στα τέλη Ιανουαρίου ήταν μόλις δύο βαθμούς πάνω από την επικίνδυνη ζώνη. Η άμυνα ήταν ένα από τα «μελανά» της σημεία, με τη διοίκηση να αποκτά την τελευταία μέρα της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου από την Άστον Βίλα τον 22χρονο – τότε – Γκάρι Κέιχιλ. Ο Άγγλος στόπερ εξελίχθηκε άμεσα σε ηγέτη της αμυντικής γραμμής της Μπόλτον και μέχρι το τέλος της σεζόν αγωνίστηκε σχεδόν σε όλους τους αγώνες της Πρέμιερ Λιγκ. Μάλιστα, ήταν από τους πρωταγωνιστές στα τελευταία πέντε παιχνίδια (απολογισμός τρεις νίκες και δύο ισοπαλίες, με δύο γκολ παθητικό), που κράτησαν την Μπόλτον στα «μεγάλα σαλόνια».


Κλιντ Ντέμπσεϊ (Φούλαμ 2006-07)
Τον Δεκέμβριο του ’06, η ομάδα του Λονδίνου έκανε πρόταση ύψους 4 εκατομμυρίων λίρων στην New England Revolution, προκειμένου να αποκτήσει τον Ντέμπσεϊ. Αφού κατάφερε να εξασφαλίσει άδεια εργασίας, ο Αμερικανός έγινε ο πιο ακριβοπληρωμένος ποδοσφαιριστής, που πήγαινε στην Πρέμιερ Λιγκ από το πρωτάθλημα των Ηνωμένων Πολιτειών. Η μετάβαση δεν ήταν εύκολη για τον 24χρονο – τότε – φορ, με τον ίδιο να βρίσκεται κυρίως στον πάγκο και να μπαίνει κυρίως ως αλλαγή στα παιχνίδια της Φούλαμ, η οποία βάδιζε σε τεντωμένο σκοινί για την αποφυγή του υποβιβασμού. Δύο αγωνιστικές πριν το φινάλε ήταν μόλις ένα βαθμό πάνω από την επικίνδυνη ζώνη και υποδεχόταν την Λίβερπουλ στο Κρέιβεν Κότατζ. Με ένα γκολ του Κλιντ Ντέμπσεϊ, η Φούλαμ επικράτησε με 1-0, εξασφαλίζοντας την παραμονή της στην κατηγορία. Αυτό το γκολ ήταν η αρχή για μία σπουδαία καριέρα του Αμερικανού, τα επόμενα τέσσερα χρόνια, με τη φανέλα των Λονδρέζων.


Άντι Κόουλ (Μπλάκμπερν 2001-02)
Η άφιξη του Ρουντ Φαν Νιστελρόι στο Ολντ Τράφορντ, το καλοκαίρι του 2001, περιόρισε αισθητά το χρόνο συμμετοχής του Άγγλου φορ με τους «μπέμπηδες», με αποτέλεσμα οι δύο πλευρές να οδηγηθούν στο διαζύγιο. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, πήρε μεταγραφή για την Μπλάκμπερν, η οποία βρισκόταν μόλις τρεις βαθμούς πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού. Η εμπειρία και η εκτελεστική δεινότητα του Άντι Κόουλ αποδείχθηκαν καθοριστικές για τους «Ρόβερς» στο υπόλοιπο της σεζόν. Ο Γκρέιαμ Σούνες του έδωσε αμέσως φανέλα βασικού (και αναντικατάστατου) και δικαιώθηκε. Αρχικά, ο «μπαρουτοκαπνισμένος» επιθετικός χάρισε στην ομάδα του το τρόπαιο του Λιγκ Καπ, με γκολ στον τελικό απέναντι στην Τότεναμ, ενώ στην Πρέμιερ Λιγκ σημείωσε 9 τέρματα σε 15 συμμετοχές. Μάλιστα, τα έξι από αυτά τα πέτυχε στις πέντε τελευταίες αγωνιστικές, συμβάλλοντας τα μέγιστα, ώστε η Μπλάκμπερν να τερματίσει στη 10η θέση (ήταν 16η τον Δεκέμβριο), δέκα βαθμούς πάνω από την επικίνδυνη ζώνη.


Γιούργκεν Κλίνσμαν (Τότεναμ 1997-98)
Μετά από μία απίθανη σεζόν, το 1994-95, διάστημα στο οποίο σημείωσε 30 τέρματα σε όλες τις διοργανώσεις με τη φανέλα της Τότεναμ, ο Γερμανός επιθετικός επέστρεψε στη χώρα του, για λογαριασμό της Μπάγερν. Στο Μόναχο, ο Κλίνσμαν έμεινε δύο χρόνια και το καλοκαίρι του 1997 μετακόμισε στην Ιταλία, παίρνοντας μεταγραφή για την Σαμπντόρια. Στη Γένοβα δεν προσαρμόστηκε ποτέ, ενώ την ίδια ώρα, στην Αγγλία, η πρώην ομάδα του πήγαινε από το κακό στο χειρότερο. Τον Δεκέμβριο του ’97, ο Κλίνσμαν επέστρεψε ως δανεικός στην Τότεναμ, η οποία βρισκόταν τότε κάτω από τη ζώνη του υποβιβασμού. Μέχρι το τέλος της σεζόν αγωνίστηκε σε 15 παιχνίδια και πρόλαβε να σημειώσει 9 τέρματα. Μάλιστα, ήταν ο απόλυτος πρωταγωνιστής στο παιχνίδι, που οι «πετεινοί» εξασφάλισαν και μαθηματικά τη σωτηρία. Στην προτελευταία αγωνιστική, η Τότεναμ συνέτριψε εκτός έδρας την Γουίμπλεντον με 6-2, με τον Γερμανό να πετυχαίνει 4 γκολ.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου