Μετάφραση- translation this blog

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

Οι 50 καλύτεροι προπονητές του 2017 (Νο6)

Οι 50 καλύτεροι προπονητές του 2017 (Νο6)
Το FourFourTwo παρουσιάζει τους 50 καλύτερους προπονητές στον κόσμο το 2017. Δείτε ποιος είναι στο Νο6.
Ηταν αρκετά αποτελεσματικός για διάφορες σεζόν αλλά το 2016-17 ήταν το καλύτερο για έναν προπονητή, του οποίου η Μονακό ξεπέρασε την δυνατή Παρί Σεν Ζερμέν παίζοντας εκπληκτικό ποδόσφαιρο στην πορεία προς τον ημιτελικό του Champions League. Υπήρξε κανείς πιο low-profile προπονητής επιτυχημένης ομάδας τα τελευταία χρόνια, από τον Λεονάρντο
Ζαρντίμ στη Μονακό; Ο Πορτογάλος μαέστρος προκάλεσε την μεταμόρφωση της ομάδας σε μια από τις πιο θεαματικές της Ευρώπης τους τελευταίους 12 μήνες αλλά κατάφερε να μείνει στη σκιά.
Σε αντίθεση με κάποιους από τους συναδέλφους του, δεν υπάρχει gegenpressing ή εμμονή με την κατοχή, για να το καρφιτσώσεις σαν ετικέτα στον Ζαρντίμ. Εχει συγκεντρώσει τα εύσημα κάποιων όπως οι Τόμας Τούχελ και Πεπ Γκουαρντιόλα, για παράδειγμα. Εχοντας αποκλείσει και τους δύο στην πορεία προς τον ημιτελικό του Champions League, όμως, ο γεννηθείς στη Βενεζουέλα κόουτς δεν ανησυχεί και ιδιαίτερα γι' αυτό... Το να οδηγήσει τη Μονακό στο πρώτο πρωτάθλημα έπειτα από 17 χρόνια -και για να το κάνει αυτό έπρεπε να νικήσει μια Παρί Σεν Ζερμέν που έδειχνε ανίκητη εντός των συνόρων- ήταν αρκετά εντυπωσιακό. Αλλά και το να φτάσει στους "4" του Champions League παίζοντας εντυπωσιακό, υψηλού ρίσκου ποδόσφαιρο που ενθουσίασε τους οπαδούς σε όλη την ήπειρο, ανάγκασε τους επικριτές του να σιωπήσουν και να προσέξουν την δουλειά που κάνει.

Αποφασίζοντας να ασχοληθεί με την προπονητική στα 27 του, ο Ζαρντίμ έχει πολλή εμπειρία, αλλά και πάλι είναι πιο μικρός από ό,τι πιστεύετε. Παρά το ύφος του και τα χαρακτηριστικά του, είναι μόνο 42 ετών, ένα χρόνο μικρότερος από τον Τούχελ, τρία από τον Μαουρίτσιο Ποκετίνο και τέσσερα από τον Γκουαρντιόλα. Οταν πήρε την θέση στη Μονακό το 2014, ήταν μια επιλογή-έκπληξη και πολλοί αμφέβαλαν για τις ικανότητες του. Ενα επαρκές αλλά όχι αξιοπρόσεκτο βιογραφικό, με Μπράγκα, Σπόρτινγκ και Ολυμπιακό ανάμεσα στις πρώην ομάδες του, έκανε πολλούς να πιστέψουν ότι επιλέχθηκε με την λογική του... σίγουρου χεριού που θα οδηγήσει τη Μονακό προς την σωστή κατεύθυνση, ενώ παράλληλα δεν θα ήταν τόσο σημαντικός ώστε να σταματήσει την δυνατή επιρροή του μάνατζερ Ζόρζε Μέντες σε αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις στο Stade Louis II.
Ενώ μπορεί να υπάρχει κάποια αλήθεια σε αυτή τη θεωρία -και οι πορτογαλικές επαφές του Ζαρντίμ μάλλον δεν του έκαναν κακό- είναι πολύ μακριά από το να χαρακτηριστεί «yes man». Υποτιμημένος αλλά ικανός επικοινωνιακά, επέλεξε το μονοπάτι του μέσα από τους διαδρόμους ενός κλαμπ, στο οποίο διάφορες πλευρές μάχονται για την ηγεσία τα τελευταία χρόνια. Οι σχέσεις του με τον ιδιοκτήτη Ντιμίτρι Ριμπολόβλεβ είναι εγκάρδιες, αλλά δούλεψε επιτυχώς με το καθημερινό αφεντικό του, τον αντιπρόεδρο Βαντίμ Βασίλιεφ. Εδειξε επίσης μια άλλη πλευρά του, όταν αυτός έμεινε και ο Κλοντ Μακελελέ έφυγε έπειτα από την... άρρωστη εξάμηνη θητεία του ως τεχνικός διευθυντής πέρυσι.
Παρά τα όσα εκπληκτικά έκανε η Μονακό σε ό,τι αφορά το σκοράρισμα, ο Ζαρντίμ δύσκολα μπορεί να περιγραφεί σαν ένας... ξεδιάντροπος επιθετικογενής. Η ομάδα μπορεί να πέτυχε 107 γκολ στη Ligue 1 πέρυσι αλλά είχαν βάλει και μόλις 57 και 51 στις πρώτες του δύο χρονιές στο τιμόνι. Βασικά, είναι ένας πραγματιστής που αρνείται να δεσμευτεί με την μία ή την άλλη φιλοσοφία. Η ικανότητα του είναι να... κοσκινίζει ανάμεσα στους παίκτες που του παρέχει το κλαμπ και να τους οργανώνει με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο.

Την περσινή σεζόν ο Ζαρντίμ ουσιαστικά πήρε την σωστή απόφαση σε όλα τα μεγάλα ζητήματα. Το να μετακομίσει μόνιμα τον Βραζιλιάνο Φαμπίνιο από το δεξί άκρο της άμυνας στα χαφ, ήταν ένα αριστούργημα. Η επιλογή του να χρησιμοποιήσει σαν εξτρέμ τους Μπερνάρντο Σίλβα και Τόμας Λεμάρ ενώ αμφότεροι προτιμούν να παίζουν κεντρικά, απέδωσε πάρα πολύ. Και βρήκε ένα τρόπο για να καλωσορίσει τον Ραδαμέλ Φαλκάο ξανά στο προσκήνιο έπειτα από δύο καταστροφικές σεζόν στην Αγγλία, ανανεώνοντας την καριέρα του Κολομβιανού στράικερ.
Ο Ζαρντίμ ήταν και γενναίος, επίσης. Ενθάρρυνε τους πλάγιους μπακ Τζιμπρίλ Σιντιμπέ και Μπέντζαμιν Μεντί να επιτίθενται, ακόμη και ταυτόχρονα, τόσο πολύ, κάτι που δεν θα έκαναν όλοι οι προπονητές. Ο Ζαρντίμ το έκανε και δικαιώθηκε με πολύ όμορφο τρόπό. Η απόφαση να δώσει στον Μπακαγιόκο θέση βασικού αντί του Ζοάο Μουτίνιο, μπορεί να μοιάζει προφανής τώρα αλλά δεν ήταν όταν ο Ζαρντίμ την πήρε πέρυσι.
Εχοντας καθιερώσει τον εαυτό του ως έναν από τους πιο απαιτητικούς προπονητές της Ευρώπης, το ερώτημα είναι: Και τώρα τι; Θα μείνει ο Ζαρντίμ στη Μονακό και θα χτίσει πάνω σε αυτούς τους 12 αξιοθαύμαστους μήνες ή θα αναζητήσει μια νέα πρόκληση στο εξωτερικό; Ετοιμάζεται ήδη για να διαδεχθεί τον Αρσέν Βενγκέρ μια μέρα, όπως λένε τα ρεπορτάζ;
Ο Ζαρντίμ πρόσφατα ανανέωσε το συμβόλαιο του με την Μονακό ως το 2020, αλλά παίζει ρόλο αυτό; Ολοι στο ποδόσφαιρο ξέρουν ότι τα συμβόλαια βασικά είναι απλά διαπραγματευτικά εργαλεία. Η μεταγραφική στρατηγική της Μονακό τα τελευταία χρόνια είναι να αγοράζει φθηνά και να τους πουλάει όταν είναι η σωστή στιγμή για ένα μεγάλο κέρδος. Δεν θα ήταν καθόλου έκπληξη να δούμε αυτή την στρατηγική να αφορά και τους προπονητές της στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον...

http://www.gazzetta.gr/fourfourtwo/article/1114320/oi-50-kalyteroi-proponites-toy-2017-no6

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου