Μετάφραση- translation this blog

Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Ημέρα μνήμης για τον Ποντιακό Ελληνισμό

Σε μια γιορτή όπως αυτή, γιορτή μνήμης και τιμής στα θύματα της γενοκτονίας του ποντιακού Ελληνισμού, δεν ταιριάζουν τα μεγάλα λόγια. Σε μια γιορτή όπως αυτή, δεν μπορούμε παρά να μιλήσουμε με τη γλώσσα της αλήθειας, με τη γλώσσα της ιστορικής επιστήμης.
            Δεν μπορούμε όμως να αποφύγουμε και τη γλώσσα της
καρδιάς, εκφράζοντας τη μεγάλη συγκίνηση που μας προκαλούν τα τραγικά γεγονότα που η Ιστορία κατέγραψε.

            Ο Ποντιακός Ελληνισμός για τρεις χιλιάδες χρόνια μεγαλούργησε . Τη δυναμική του πορεία στο διάβα του χρόνου κατέγραψε η ιστορία. Αποτελεί πραγματικά ένα μοναδικό φαινόμενο, και μάλιστα σε παγκόσμια κλίμακα, η διατήρηση σχεδόν αναλλοίωτης της αρχαιοελληνικής γλώσσας, επί τριάντα ολόκληρους αιώνες, στη λεγόμενη ποντιακή διάλεκτο, που είναι ακόμη και σήμερα, η μητρική γλώσσα όχι μόνο των ξεριζωμένων Ελλήνων του Πόντου, αλλά και αυτών που παραμένουν ακόμη στην ευρύτερη περιοχή του Εύξεινου Πόντου και της Αζοφικής.
Δεν είναι όμως μόνο η γλώσσα που αποδεικνύει τη διατήρηση της αναλλοίωτης ελληνικής ταυτότητας σ’ όλη αυτή τη μακραίωνη μεγαλειώδη διαδρομή του Ποντιακού Ελληνισμού. Είναι ο πολιτισμός του, η μουσική και τα τραγούδια του. Είναι η διατήρηση των ελληνικών ηθών και εθίμων.  Απόδειξη της αναλλοίωτης ελληνικής ταυτότητάς του Ποντιακού Ελληνισμού αποτελεί επίσης το εμπορικό και επιχειρηματικό «δαιμόνιο» που επέτρεψε στον ποντιακό Ελληνισμό να κυριαρχεί στην οικονομική ζωή της περιοχής, παίρνοντας την πρώτη θέση ανάμεσα τόσο στους αυτόχθονες όσο και στα εθνικά φύλα που κατά περιόδους ενσωματώνονταν στην κοινωνία της περιοχής.
     Περισσότερο απ’ όλα αυτά ωστόσο, απόδειξη της αδιάλειπτης εθνικής συνέχειας του ποντιακού Ελληνισμού αποτελεί η εθνική του συνείδηση, που εκφράζεται με τους αγώνες του για την υπεράσπιση της εθνικής αυτονομίας και της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης του.
     Ο τραγικός επίλογος αυτής της μεγαλειώδους πορείας γράφηκε στη διάρκεια οκτώ ετών: από το 1914 μέχρι το 1922. Στη διάρκεια αυτών των οκτώ ετών στην περιοχή του ελληνικού Πόντου, όπως και στα ελληνικά παράλια της Μικράς Ασίας, συντελέστηκε ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της παγκόσμιας Ιστορίας. Η γενοκτονία του ποντιακού Ελληνισμού και του Ελληνισμού της Ιωνίας.
    
Φυσικός αυτουργός αυτού του μαζικού εγκλήματος ήταν οι Νεότουρκοι εθνικιστές του Κεμάλ Ατατούρκ, που είχαν πάρει την εξουσία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία με το κίνημα του 1908.
     Συνολικά, μέχρι το 1923, εκτιμάται ότι από τις τουρκικές διώξεις έχασαν τη ζωή τους 353.000 Έλληνες του Πόντου, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες πήραν το δρόμο της προσφυγιάς. 400.000 από αυτούς βρήκαν καταφύγιο στην Ελλάδα.
      Τον επίλογο της τραγωδίας γράφει στο ημερολόγιό του ο Αλέξανδρος Πάλλης, αντιπρόσωπος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού στην Κωνσταντινούπολη το 1922:
«Είναι αδύνατον να σας περιγράψω τις συνθήκες υπό τις οποίες κατέφθαναν στην Πόλη οι εκ του Πόντου πρόσφυγες, στοιβαγμένοι κατά χιλιάδες μέσα σε ακάθαρτα βαπόρια… Πολλοί εξ αυτών είχαν προσβληθεί από εξανθηματικό τύφο και ευλογιά, οι δε τουρκικές Αρχές δεν είχαν λάβει κανένα μέτρο για να απομονώσουν τους αρρώστους από τους υγιείς…».
 Σήμερα συμπληρώνονται ογδόντα πέντε χρόνια από την ολοκλήρωση του δράματος του Ελληνισμού του Πόντου και της Ιωνίας. Στο διάστημα αυτό οι πρόσφυγες του Πόντου έδωσαν πολλές ακόμη δύσκολες μάχες, αντιμετωπίζοντας τις νέες δυσκολίες στην προσπάθεια να ξεκινήσουν μια καινούρια ζωή. Όχι μόνο κέρδισαν όλες τις μάχες, αλλά έδωσαν νέα πνοή στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη των περιοχών που εγκαταστάθηκαν και ολόκληρης της χώρας μας. Με την εντιμότητα, την εργατικότητα, τη δημιουργικότητα και την καλοσύνη που τους χαρακτηρίζουν, συνέβαλαν αποφασιστικά στην πρόοδο της πατρίδας μας στη διάρκεια αυτών των οκτώ δεκαετιών.
      Γι’ αυτό οφείλουμε να τιμούμε τους Έλληνες του Πόντου της γενιάς του ξεριζωμού, αλλά και τα παιδιά και τα εγγόνια τους, τα οποία αποτελούν μία από τις πιο δυναμικές ομάδες του πληθυσμού μας, για τα όσα προσέφεραν και προσφέρουν στην Ελλάδα και τον Ελληνισμό.
    Το Έπος του ποντιακού Ελληνισμού μας, είναι δύσκολο να εκφραστεί με λόγια. Οι λέξεις είναι πολύ φτωχές για να εκφράσουν το μεγαλείο του.
     Η Ιστορία μας διδάσκει ότι η ποντιακή ψυχή είναι η ίδια η ψυχή της Ελλάδας. Ότι ο Πόντος είναι η κοινή πατρίδα όλων των Ελλήνων, ανεξάρτητα από την περιοχή καταγωγής του καθενός μας. Θα ήταν τιμή μας αν λέγαμε: «Είμαστε όλοι Πόντιοι!».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου