Μετάφραση- translation this blog

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Ο μαρασμός των Ρόδων

Ο μαρασμός των Ρόδων
Η Μπλάκμπερν υποβιβάστηκε στη League One και ο Θάνος Σαρρής γράφει για την παρακμή μια πρωταθλήτριας, τον παράγοντα των επικίνδυνων επενδυτών και τα παραθυράκια στους ελέγχους.
Τα λεγόμενα fit and proper person tests, ή αλλιώς owners and
directors tests τα οποία διεξάγονται είτε από την Premier League είτε από την Football League (για Championship μέχρι League Two) και ουσιαστικά ελέγχουν το background ενός επίδοξου επενδυτή στο αγγλικό ποδόσφαιρο. Έγιναν περισσότερο γνωστά στην Ελλάδα από όταν είδε το φως της δημοσιότητας η προσπάθεια εμπλοκής του Βαγγέλη Μαρινάκη στη Νότιγχαμ Φόρεστ, όμως εφαρμόζονται από το 2004. Τα τεστ αυτά (υποτίθεται) αποτελούν ένα ισχυρό σημείο ελέγχου, έναν τρόπο διασφάλισης ότι στις ομάδες δεν θα μπουν απατεώνες πάσης φύσεως, αλλά σοβαροί επιχειρηματίες. Εφαρμόζονται σε όσους ελέγχουν, διοικούν, ή αποκτούν ποσοστό μετοχών από 30% και πάνω. Μόνο που στην πράξη όλα αυτά πάνε στο βρόντο, κυρίως στις ομάδες από τη δεύτερη κατηγορία και κάτω, αφού τα κριτήρια στην Premier League είναι πιο αυστηρά. Πρόσφατα αναφερθήκαμε στο παράδειγμα του δεύτερου αρχαιότερου λονδρέζικου συλλόγου, ο οποίος έπεσε από τις επαγγελματικές κατηγορίες πληρώνοντας την διοικητική του ηγεσία. Τα παραδείγματα είναι αρκετά πλέον, όμως αυτό της Μπλάκμπερν μοιάζει ως το πλέον τρανταχτό. 
Η ομάδα που το 1995 υπό τις οδηγίες του Κένι Νταλγκλίς κατέκτησε την Premier League, από την επόμενη χρονιά θα αγωνίζεται στη League One. Ο Άλαν Σίρερ, ο μεγάλος πρωταγωνιστής εκείνης της πορείας, δήλωνε πρόσφατα στο gazzetta.gr ότι «είχαμε ένα επίπεδο οικονομικής στήριξης, ο κόσμος ήξερε ότι ερχόμασταν». Όταν το 2010 η «βασίλισσα των πουλερικών» εταιρεία Venky's της οικογένειας Ράο αγόρασε το σύλλογο, έκανε τον κόσμο να πιστέψει ότι θα φέρει ένα ανάλογο επίπεδο οικονομικής ευμάρειας, που θα έκανε τα Ρόδα να ανθίσουν ξανά. «Δεσμευόμαστε να χαράξουμε μια μακρά πορεία οικονομικής ευρωστίας και να βοηθήσουμε το σύλλογο να πετύχει τους στόχους του», έλεγαν χαρακτηριστικά. Αντίθετα, τα μάραναν γρηγορότερα κι από ότι θα περίμεναν οι πλέον απαισιόδοξοι.
Μέσα σε δύο χρόνια οδήγησαν την Μπλάκμπερν στον υποβιβασμό, έπειτα από μια σειρά ακατανόητων επιλογών. Ο Σαμ Άλαρνταϊς αποτέλεσε παρελθόν τον Δεκέμβριο του 2010 και αντικαταστάθηκε από τον Στιβ Κιν, ο οποίος δεν είχε αναλάβει ξανά θέση manager στην καριέρα του. Ακολούθησαν. διοικητικές αλλαγές. Απολύθηκε για παράδειγμα ο γραμματέας του συλλόγου. Δεν έμεινε για πολύ χωρίς δουλειά. Τον προσέλαβε η Μάντσεστερ Σίτι. Η ομάδα σώθηκε την τελευταία αγωνιστική και οι Ινδοί ιδιοκτήτες άρχιζαν να τάζουν Μπέκαμ και Ροναλντίνιο, όπως άλλωστε αρκετοί τσαρλατάνοι που προσπαθούν να θολώσουν τους οπαδούς. Αντίθετα, το μπάτζετ μειώθηκε.
 Οι παίκτες έβγαιναν και δήλωναν ότι οι διοικούντες, που έτρεχαν τον σύλλογο από την Ινδία, δεν τηρούσαν τις υποσχέσεις τους. Ο Μίτσελ Σαλγάδο για παράδειγμα κόπηκε ξαφνικά, προκειμένου να μην πληρωθεί το μπόνους συμμετοχών. Ο κόσμος τα έβαλε με το εύκολο θύμα, τον προπονητή, όμως η ομάδα έπεσε. Το χρέος εκτινάχθηκε και το Financial Fair Play έφερε νέους μπελάδες. Οι προπονητές αλλάζονταν σαν τα πουκάμισα. Η πρόσληψη του Γκάρι Μπόγιερ έφερε ένα μίνιμουμ αγωνιστικής σταθερότητας, αφού χρειάστηκε να ταξιδέψει στην Ινδία για να πείσει τους ιδιοκτήτες για να του προσφέρουν μόνιμο συμβόλαιο. Έχοντας να αντιμετωπίσει ένα σωρό προβλήματα έβαλε την ομάδα στη δεκάδα δύο σερί χρονιές, για να απολυθεί τον Νοέμβριο του 2015, έπειτα από ένα κακό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα. Λεπτομέρεια: Από τον Δεκέμβριο του 2014 δεν μπορούσε να αγοράσει παίκτες λόγω παραβίασης των κανονισμών του Financial Fair Play! 
O παρτενέρ του Σίρερ στην ομάδα του τίτλου, Κρις Σάτον, ήταν ξεκάθαρος πριν από λίγες μέρες: «Είναι εύκολο να κατηγορήσεις τους επτά προπονητές που έφεραν οι Venky's από όταν ανέλαβαν την ομάδα, όμως τις τελευταίες δύο σεζόν ξόδεψαν μόλις 250.000 λίρες για μία μεταγραφή». Όσον αφορά το μέλλον, είπε πως ο υποβιβασμός στη League Two είναι πιο πιθανός από την επιστροφή στην Championship. Και πώς να αλλάξει η μοίρα του κλαμπ, όταν το μπάτζετ κόπηκε κατά 80% και αρκετοί πωλήθηκαν απευθείας από την Ινδία. Όταν έφεραν άσχετα από το χώρο στελέχη, μόνο και μόνο επειδή τα εμπιστεύονταν στις επιχειρήσεις εκτροφής πουλερικών που διατηρούν. Η προσέλευση στο γήπεδο μειώθηκε μέχρι και 70%, αφού σταδιακά οι οπαδοί κουράστηκαν να φωνάζουν «Venky's out».
Ο ερευνητής-δημοσιογράφος Νικ Χάρις, ο οποίος πριν από μερικά χρόνια μίλησε στο gazzetta.gr για την έρευνα που διοργάνωσε σχετικά με το ελληνικό ποδόσφαιρο, ήταν ο μοναδικός άνθρωπος των media που ταξίδεψε στην Ινδία για να συναντήσει την οικογένεια Ράο στο «βασίλειό» της. Με άρθρο του στη Daily Mail καταδεικνύει το επίπεδο κακοδιαχείρισης που υπήρξε στα Ρόδα. Θυμάται μέλος της οικογένειας να παίρνει τον ίδιο τηλέφωνο για να τον ρωτήσει αν θα πρέπει να κινηθούν για την απόκτηση του Ραούλ από τη Σάλκε, θεωρώντας ότι όλα τα στελέχη που βρήκε στο σύλλογο κοροϊδεύουν τους νέους ιδιοκτήτες. Αποκάλυψε την εμπλοκή του μάνατζερ Ζερομ Άντερσον και της εταιρείας του, η οποία εκπροσωπούσε παίκτες όπως ο Ρίο Φέρντιναντ, στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Η SEM του Άντερσον συνεργαζόταν με την συμβουλευτική Kentaro, η οποία είχε εμπλακεί σε πολλά deal στον αθλητικό τομέα και ήταν επίσημος εμπορικός συνεργάτης της Αγγλικής Ομοσπονδίας. 
Πλέον, ερευνάται για εμπλοκή στο πολύκροτο σκάνδαλο της FIFA το καλοκαίρι, ενώ η Ομοσπονδία διέταξε έρευνα για να φανεί αν ο Άντερσον εκπροσωπούσε παράλληλα το σύλλογο και τους ποδοσφαιριστές του. Ο ίδιος τα αρνήθηκε όλα. Ο Σαμ Άλαρνταϊς έγραψε στην αυτοβιογραφία του ότι ο ατζέντης «είχε σημαντικό λόγο στη διαχείριση του συλλόγου», αφού τον κάλεσε για να συζητήσουν για παίκτες που ο ίδιος ήθελε να του φορτώσει. Ο Big Sam αρνήθηκε. Και μετά από λίγο απολύθηκε. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που έχει δει το φως της δημοσιότητας είναι του Ρούμπεν Ροτσίνα.  Η μεταγραφή του κόστισε 400.000 και ο ατζέντης του πήρε 1.65 εκατομμύριο μίζα. Όταν κατάλαβαν τον τρόπο που έφευγαν εκατομμύρια δεξιά και αριστερά, η οικογένεια άρχισε να εμπιστεύεται μόνο εργαζομένους από τις τοπικές της επιχειρήσεις. Έτσι, προσέλαβε στη Μπλάκμπερν έναν πρώην μαθητευόμενο στα ορνιθοτροφία, ο οποίος πήγε στη Γαλλία για συναντήσεις με υποψήφιους μεταγραφικούς στόχους, προκειμένου να αποφύγει τους ενδιάμεσους. Φυσικά, έκανε μια τρύπα στο νερό. Όταν στα τέλη του Φεβρουαρίου δημοσιεύτηκαν τα οικονομικά στοιχεία του συλλόγου η ομάδα είχε κάνει βήματα μπροστά στο μάζεμα των χρεών της. Συνέχιζε όμως να χρωστά πάνω από 100 εκατομμύρια. Και πλέον, με την ομάδα στη League One, τα έσοδα μειώνονται ακόμα περισσότερο.
Το θέμα της κακοδιαχείρισης λοιπόν ξεπέρασε τα όρια των λάθος επιλογών στις μεταγραφές, τους προπονητές τον σχεδιασμό. Η Λίγκα και η Ομοσπονδία όμως παρακολουθούν με απάθεια. Πριν από ένα μήνα ο βουλευτής Γκρέιαμ Τζόουνς έκανε έκκληση στην κυβέρνηση να τηρήσει τις υποσχέσεις της για αναδιάρθρωση στην διακυβέρνηση του ποδοσφαίρου, εκφράζοντας τη θέση των εργατικών ότι το 25% των μελών του Δ.Σ ενός συλλόγου πρέπει να προέρχεται από τη βάση του, από τον κόσμο και ότι  το 10% των μετοχών πρέπει πάντα να ανήκει στα επίσημα οπαδικά τραστ, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τουλάχιστον κάποιες φωνές θα είναι πάντα υπέρ του συμφέροντος του συλλόγου. Στην Αγγλία το ποδόσφαιρο είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κοινότητας και αυτήν εκπροσωπούν τα τραστ που ανέφερε ο Τζόουνς. Τα επαναλαμβανόμενα παραδείγματα όμως επενδυτών που μπήκαν στο χώρο και έκαναν ζημιά, δείχνουν ότι σχεδόν όλοι οι φορείς γράφουν την κοινότητα και το μέλλον των συλλόγων στα παλιότερα των υποδημάτων τους, υποδεικνύοντας την ανάγκη για αλλαγή...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου