Μετάφραση- translation this blog

Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

Νησί ηλικίας μόλις 50 ετών!


Δημιουργήθηκε μετά από τεράστια ηφαιστειακή έκρηξη!
Πρόκειται για το νησί Σούρτσεϊ (Surtsey), που ξεπρόβαλε από τη θάλασσα, ξαφνικά, στις αρχές Νοεμβρίου του 1963, μπροστά στα μάτια του πληρώματος ενός ψαροκάικου.
Βρίσκεται, περίπου, 30 χιλιόμετρα από τη νότια ακτή της Ισλανδίας και χρειάστηκε λίγες εβδομάδες για να βγει στην
επιφάνεια, μετά από μια σειρά εκρήξεων ηφαιστείου, που εκτίναξαν υλικό σε ύψος εκατοντάδων μέτρων.
Όπως περιέγραψαν οι ψαράδες, αισθάνθηκαν ένα παράξενο, σκαμπανέβασμα του καϊκιού τους και μια τεράστια στήλη καπνού πετάχτηκε ξαφνικά από την ήρεμη θάλασσα. Αμέτρητοι τόννοι λάβας ξεχύθηκαν από μια σχισμή στον πυθμένα, δημιουργώντας αργά αλλά σταθερά ένα βράχο που συνεχώς επεκτεινόταν.
Οι ειδικοί έσπευσαν στις 15 Νοεμβρίου και είδαν ένα νέο νησί να ξεπροβάλλει από τη θάλασσα, μέσα σε ένα πραγματικό πανδαιμόνιο καπνών, αστραπών και υπόκωφων κρότων.
Παρά τις προειδοποιήσεις των ειδικών, οι κάτοικοι του γειτονικού νησιωτικού συμπλέγματος Βέστμαν, όχι μόνο δεν ανησύχησαν, αλλά βάφτισαν κιόλας το νησί «Σούρτσεϊ», δηλαδή «το νησί του Σούρτουρ», από το όνομα του θεού της φωτιάς στη νορβηγική μυθολογία.
Δύο μόλις ημέρες μετά την ανάδυσή του, το νέο νησί είχε ήδη μήκος 500 μέτρων και ύψος 45. Δέκα ημέρες αργότερα το μήκος του έφτανε στα 900 μέτρα και το πλάτος τα 650.
Το ηφαίστειο εξακολούθησε να εκρήγνυται και το νησί συνεχίσε να αναπτύσσεται. Όταν η έκρηξη τελικά σταμάτησε στις 5 Ιουνίου 1967, το νησί είχε μεγαλώσει σε μέγεθος φθάνοντας τα 2,7 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Το υψηλότερο σημείο του ήταν 174 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Ωστόσο, μετά το τέλος της έκρηξης, το νησί άρχισε να μικραίνει σε μέγεθος. Επειδή προέρχεται από ηφαιστειακή τέφρα, που είναι χαλαρή, διαβρώνεται γρήγορα από τον Βόρειο Ατλαντικό.
Από το 2012, η ​​επιφάνεια του έχει μειωθεί κατά το ήμισυ και η μέγιστη ανύψωση του έχει πέσει στα 155 μέτρα. Με αυτό το ρυθμό, το νησί αναμένεται να παραμείνει στη θέση τουλάχιστον για άλλα 100 χρόνια.
Ωστόσο, οι επιστήμονες αναμένουν ότι ο ρυθμός διάβρωσης θα επιβραδυνθεί τα τελευταία χρόνια καθώς ο σκληρότερος πυρήνας του νησιού, που είναι κατασκευασμένος από σκληρές ροές λάβας, αντέχει περισσότερο. Έτσι, το νησί δεν αποκλείεται να επιβιώσει για πολλούς αιώνες.
Αυτό που κάνει τον Surtsey συναρπαστικό για τους επιστήμονες είναι ο τρόπος με τον οποίο το νησί αποικίζεται αργά αργά από φυτά και πουλιά.
Τα πρώτα φυτά αναπτύχθηκαν στις ακτές την άνοιξη του 1965. Στα επόμενα είκοσι χρόνια, παρατηρήθηκαν περίπου είκοσι είδη φυτών, αλλά μόνο τα μισά επιβίωσαν στο αμμώδες έδαφος.
Όταν τα πουλιά άρχισαν να φτάνουν και να φωλιάζουν στο νησί, τα κοπάδια τους γονιμοποίησαν το χώμα με θρεπτικά συστατικά και άρχισαν να επιβιώνουν περισσότερα φυτά.
Μέχρι το 2008, υπήρχαν 69 είδη φυτών στο Surtsey. Από αυτά, τα βρύα και οι λειχήνες αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος της φυτικής ζωής, αλλά νέα είδη συνεχίζουν να φθάνουν στο νησί με τη θάλασσα, τον άνεμο και τα πουλιά, με ρυθμό περίπου 2-5 νέων ειδών ανά έτος.
Το Surtsey είναι επίσης γεμάτο με τη ζωή. Δώδεκα είδη απο ψαροπούλια βρίσκονται τακτικά στο νησί, καθώς και φώκιες που έχουν καταφύγιο τη βόρεια ακτή. Επίσης, υπάρχουν σαλιγκάρια, αράχνες και σκαθάρια.
Από το 1965, το νησάκι είναι ένα φυσικό καταφύγιο και χώρος παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου